Sederek kabeh, Ndoro Bei, Nita, Wiji, lan Mas Mantri. Aku arep takon: sampean setuju ndak sama poligami? Rasah bingung. Aku takon ki tentu saja ada sebabnya. Soale, hampir tiap hari itu ada aja kliyenku yang ngomongke poligami. Konco-koncoku yo ngomongke poligami. Iki goro-goro Mas Aa itu loh. Lah terus aku juga sering ditanya apa aku setuju poligami.

Sampean semua pengen tahu jawabanku?

Aku njawab gini, poligami? Lah kok nyimut. Ndak usahlah yao. Kenapa? Alasanku ndak ndakik-ndakik kok. Ndak ada urusannya sama hak dan persamaan kedudukan antara wong lanang lan wong wadon loh. Aku ndak setuju poligami karena aku khawatir ndak ada laki-laki yang butuh aku lagi, ndak ada yang nyari aku lagi. Trus aku jadi ndak payu lagi dong. Kan repot. Dapurku bisa ndak ngebul lagi. Aku ndak bisa ngirim duit ke kampung.

Kenapa laki-laki ndak nyari aku lagi? Karena mereka bebas punya istri banyak. Mereka ndak perlu jajan lagi. Kan aku yang rugi kalau begini. Ya opo ora? Karena itu aku ndak setuju poligami. Biar saja lelaki pada selingkuh semua, biar saja mereka jajan di luar. Yang penting kan botolnya pulang ke rumah. Tapi isinya buat aku … :D

Biar saja wong-wong lanang itu merasakan jepitan pahaku sing rasane kepenak kiyi. Ben wae wong-wong lanang itu aku porotin duwite. Daripada mereka pakai buat beli sing ora-ora, misale tuku sabu-sabu atau judi. Mending buwat aku. Mereka seneng, aku yo luwih seneng. Daripada poligami, mending merasakan pahaku yang kinclong lan kinyis-kinyis. Ehm. Eh Wiji, ojo ndlongop!

Begitulah sederek-sederek alasanku menolak poligami. Alasan ekonomi sing praktis. Masuk akal. Hayo, sopo sing ora setuju mbek aku? Ngacung! Ndang nyangkemo.